1: Kan je jezelf eens kort voorstellen?

Ik ben Robby Malfliet, geboren op 21.12.1975 (33 nu dus) in Beveren Waas en ben al mijn hele leven woonachtig in Haasdonk. Ik ben papa van Niek (8 jaar) en ben gescheiden. Heb sinds een tijdje wel terug een partner, Veronique. Een vroegere vriendin uit Oostakker. Een echt schatje. Van beroep ben ik produktie-verantwoordelijke in een tapijtbedrijf in Sint-Niklaas (Belgian Mats). Buiten het vissen zijn mijn hobby’s vooral voetbal. Ik heb 12 jaar in 1e provinciale gespeeld, maar bol nu nog wat uit bij een caféploeg in Haasdonk. Naar SK Beveren ga ik ook nog wel eens kijken omdat mijn neef daar in de 1e ploeg staat. Kaarten, boogschieten en een pintje drinken met vrienden doe ik ook regelmatig.



2: Kan je je eerste karper nog herinneren, vertel eens iets over die beginperiode?

Goh, mijn eerste karpertjes ving ik aan de vaste hengel toen ik een jaar of 10 was. We gingen toen met mijn pa, mijn broer en buur Freddy soms vissen op een klein putje vol met kleine karpertjes achter een boerderij in Bazel (Kruibeke). Ik was direct onder de indruk van hun kracht, ook al waren die viskes toen amper 10-15cm groot. Maar de eerste echte “serieuze” karpers ving ik op het fort van Haasdonk in 1989. Ik viste toen vooral met de vaste hengel, maar mijn broer en een paar maten van hem waren toen al een paar jaar een beetje op de karper bezig met elk 1 hengel. Sommigen hadden toen al een Optonic, maar mijn broer in ’t begin nog niet. Het was toen nog vooral free-lining vissen met een bol deeg zonder lood en een licht wakertje. Boilies waren er toen ook al een paar jaar, maar daar hadden wij toen niet echt het geld voor om ze te kopen. Maar we hadden vooral de ervaring niet om ze zelf te maken, omdat er niet echt veel te lezen viel over karpervissen toen. Dus op een dag ging ik ook eens aan de slag op “de karper” met een telescoophengeltje van 2.70m en een prutsmolentje van het merk Goldor, ik vergeet het nooit. En ik ving pardoes 3 karpers in een avondje! Reuzevissen voor mij toen van 4-6kg! Allemaal op een bol deeg van trouvit, chapelure en koekjesmeel gevangen. Ik had er zelfs nog eentje meer kunnen vangen, maar tijdens het drillen van de vierde vis brak mijn kermishengeltje in duizend stukken! Een einde in mineur, maar ik was voorgoed gebeten…

3: Hoe ziet je huidige visserij er uit en wat voor wateren bevis je?

Ik vis op verschillende manieren. Op manieren waarvan ik denk dat het op die bepaalde dag in mijn ogen het meest resultaat kan of zal opleveren. Dat kan ver uit de kant zijn, maar ook vlak in ’t eigen kantje. Drijvende korst en Chum mixers behoren ook tot mijn manieren van vissen. Alleen de pen is een manier waarvan ik weet dat ik ze verwaarloos, en te weinig gebruik de laatste 10 jaar. Ik moet daar eens terug werk van maken. Mijn favoriete waters zijn kleine tot middelgrote waters. Van “pispotjes” tot zo’n 50ha. Groter mag, maar hoeft niet. Ik hou van de engelse manier van vissen. Vis zoeken in ’t kantje, wat voer laten zakken en een beetje later gaan kijken of er iets verdwenen is. Stalking dus. Mijn engelse maat Simon is daar echt een held in! Op verschillende waters hier in Belgie en in Engeland heeft hij op die manier al grote vissen gevangen. En ik vis nu ook regelmatig zo de laatste jaren. Al werkt het niet op alle waters natuurlijk, maar toch op veel! Vooral daar waar het nooit gedaan wordt…



4: Hoeveel waarde hecht je aan rigsystemen en kun je ons vertellen met wat voor rigs en systemen je zoal vist?

Rigs en systemen… Het onderdeel dat in mijn ogen veel te veel overroepen wordt qua belangrijkheid. Pas op, het moet wel degelijk en veilig zijn, maar die “catch-them-all-wonder-rigs” zijn echt larie en apekool voor mij. Mijne maat Simon bewijst dat elke keer opnieuw. Die vist gewoon altijd met een nylon onderlijn van 25-35cm lang, dat steekt bij hem niet op een paar centimeters. Hij knoopt daar nen haak aan en maakt een hair met het resterende eindje van de onderlijn. That’s it. Da’s zijn rig. Geen stukjes silicone, krimpkous of putty. Helemaal niks! En overal waar ik met hem al gevist heb heeft hij altijd goede resultaten gehad. En daar waren ook moeilijkere waters bij hoor! Maar persoonlijk vis ik zelf wel een klein beetje moderner. Ne cm of 20 Jelly Wire, haakje 6-10 (afhankelijk van de situatie), een stukje gebogen krimpkous en een beetje putty in ’t midden van de onderlijn. Vrij simpel dus. Het loodsysteem is meestal een loodclip (ESP), Square Pear lood, en een eindje leadcore. Op modderige waters wordt dat dan een Chod systeem (soort heli-set up). Het belangrijkste onderdeel van mijn rig is de manier waarop mijn haakaas zich onder water gedraagt. Ik balanceer mijn aas ALTIJD kritisch uit, en da’s volgens mij veel belangrijker dan de rest van de rig of het systeem.

5: Waar let je op wat betreft aas en wat gebruik je hoofdzakelijk, aspecten die je vertrouwen geven in een bepaald aas? Hoe bepaal je je keuze hierin?

Ik ben een “bollenman” de meeste tijd van ’t jaar. Liefst vismeelboilies met Robin Red. Altijd van een hoge kwaliteit. De laatste jaren gebruik ik meestal CC Moore bollen (Meteor en Live System), maar sinds kort Vision Baits LT94 boilies. Al blijf ik wel nog bepaalde CCM-produkten gebruiken. ’t Is nu eenmaal topaas. Ik probeer ook altijd op de hoogte te zijn van wat de mensen rondom mij gebruiken, en hoe succesvol ze ermee zijn. Niet om te profiteren, want ik ben zelf iemand die graag voert, maar gewoon omdat ik vind dat ge niet altijd uw eigen goesting kunt of moogt doen. Da’s kortzichtig vind ik. Waarom zou ik blijven blanken op mijn bollen terwijl mijn buren zich kreupel vangen met tijgers bijvoorbeeld? Als ge dan niet omschakelt dat zijt ge dus kortzichtig of té eigenwijs in mijn ogen.



6: Vis je meestal instant of op voerplekken en waarom?

Zoals eerder vermeld voer ik dus graag. Maar alleen in ’t voor- en najaar. Meestal alleen met boilies. De hoeveelheid hangt af van het feit of er al dan niet nog mensen aan ’t voeren zijn. Tijdens het vissen hou ik het aangeboden aas vrij gering. Gewoon genoeg om de vis geïnteresseerd te houden. Ik zeg altijd “alles wat ge erin gooit kunt ge niet terug nemen”. Dus op de visdag zelf hou ik het meestal bescheiden, om zo de tijd om de haakbol te vinden zo klein mogelijk te maken. Het vertrouwen bij de vissen moet al opgebouwd zijn bij het voorvoeren vind ik. De visdag zelf is er om te oogsten, niet om te zaaien. In de zomer vis ik meestal instant, omdat ik in die maanden soms weken niet aan ’t water kan zijn, en dus soms niet weet hoe de gang van zaken is op dat moment. Ik vis die periode dan ook bijna uitsluitend met particles. Dat blijkt bij mij dan altijd beter te werken. Een uitgebalanceerde pinda of tijger op een bed van kemp en groats kan soms voor echte ravage zorgen op putten die volgesmeten zijn met bollen (ken er zo een paar)! Dat heb ik nu al een paar jaar na mekaar ondervonden.



7: Vis je wel eens in het buitenland en zo ja met succes? Hoe bepaal je de keuze van een buitenlandse trip? En zo nee, heeft het een bepaalde reden dat je er niet vist?

Bij mij is dat met periodes. Ik ben in mei nog naar La Horre geweest, maar het was geleden van 2006 dat ik nog eens in Frankrijk geweest was. Het is geen must voor mij, maar ik geniet er wel telkens van. Al heb ik nog nooit dikke vis gevangen in Frankrijk. 17kg is zowat het grootste. De 25.4kg grassie van La Horre tel ik niet echt mee want da’s geen “echte” karper. Wel een bak natuurlijk. Die lange franse sessies wil ik ook maar met 1 persoon doen, en dat is met Simon. We vissen al 10 jaar samen en voelen mekaar heel goed aan aan de waterkant, en dat vind ik heel belangrijk. Door hem ben ik in 2002 dan ook begonnen met mijn jaarlijkse sessies in Engeland. Met wisselend resultaat. Maar daar aan het water zitten heeft telkens iets speciaals. De manier waarop de engelsen hun visserij beleven is compleet anders dan bij ons. Nen Engelsman met al dat prachtig materiaal, perfect opgesteld… Engeland is de bron van het karpervissen. Alles komt van daar. Alles wat daar gebeurt wordt hier een beetje later gecopieerd. Ik geniet ervan om op de ferry naar Engeland te zitten. Ik kies voor P&O Ferries en niet Seafrance. Ik vind het leuk om links rijden. Ik ga daar shoppen in Tesco, en niet Carrefour, ook al hebben ze die daar. Ik eet ’s morgens om 7u spek met eieren, bonen in tomatensaus en worsten. Ik kijk naar Match of the Day, en niet Studio 1. Ik kijk thuis zelfs meer naar BBC dan naar eender welke andere zender! Kortom ik ben een rasechte Anglofiel! Met geen pen te beschrijven hoe dat is…

8: Welk karpermoment zal jouw tot nu toe eeuwig bij blijven en wat wil je hierover kwijt?

Ik heb er verschillende, en kiezen is moeilijk. Mijn eerste franse sessie was onvergetelijk. Dat was op Poitevinière in 1999. 13 vissen op 5u tijd op De Ster in Sint-Niklaas (hard water toen nog) terwijl al de rest blankte was ook heel speciaal. 52 vissen in 1 nacht samen met Simon en mijn hoogzwangere (ex)vrouw Els op fort van Bornem ook. Maar als ik echt moet kiezen dan ga ik voor mijn 2e sessie ooit in Engeland in april 2003. Ik mocht mee voor 48u naar een syndicaatwater waar mijn 2 engelse vrienden lid waren (slechts 8 leden, 450eu/jaar!). Het was een klein maar vrij hard water! Een handvol vissen per seizoen was de norm. Om een lang verhaal kort te maken, ik sloot mijn weekend af met een zeelt van 3kg en 4 karpers, waar ook de grootste van ’t water op dat moment op 36lbs (16.3kg!) bij zat! Mijn maat Simon had dat weekend ook een “thirty” op 31lbs, en mijn andere vriend Bob zelf een meerval van 63lbs! Ik moet er waarschijnlijk geen tekening bij maken dat we na die sessie de eerste de beste pub zijn binnengevallen en daar nog lang gezeten hebben…



9: Waar streef je naar aan de waterkant? Geniet je van elke vangst hoe klein die ook is, werk je naar een bepaald target of nieuw pb toe? Wat is je pb en / of mooiste vangst tot hiertoe?

Ik streef altijd naar perfectie! Ik wil dat alles is zoals ik het echt wil. En dan heb ik het vooral over de plaatsing van mijn haakaas, de aanbieding ervan, en ook de juistheid van het voeren. Als dat niet allemaal naar wens is dan voel ik mij onzeker, en dat tast mijn vertouwen aan. En dat wil ik niet! Verder wil ik mij gewoon goed voelen aan het water. En targets… Wat is een target? Ik heb niet echt individuele targetvissen. Er zijn wel vissen waarvan ik zeg “miljaar, die zou ik graag hebben”, maar ik laat dat niet mijn hele visserij domineren. Da’s niet gezond vind ik persoonlijk. Maar elk zijn mening natuurlijk. Mijn PB staat momenteel op 20.2kg voor schubs, en 20.1kg voor spiegels (volschub spiegel). En als dat record sneuvelt dit jaar dan zal ik blij zijn. Sneuvelt dat niet, dan ga ik daar niet mijn slaap voor laten hoor. Iedereen vangt graag een grote vis, maar ook een kleintje tovert nog altijd een glimlach op mijn gezicht.

10: Heb je nog speciale doelen/targets voor de komende jaren?

Op visgebied niet echt nee. Ik ga met mijn maat volgend jaar wel een nieuw waterke in Frankrijk bevissen en gaan daar eens alles geven. In Belgie zelf wil ik op het syndicaatwater hier in het najaar en volgend voorjaar nog eens goed rammelen zoals een paar maand geleden. Maar ik wil mij vooral gewoon blijven amuseren aan de waterkant. Met mijn echte vrienden, of alleen, dat maakt mij niet uit. Lekker koken aan het water (mijn nieuwste passie!), een pintje drinken, leuke babbels doen enzovoort.

11: Wanneer is de maat vol en haak je af, waar erger je aan binnen het karpervissen,
Heb je al ooit gedacht nu stop ik ermee?

Mijn maatbeker voor het vissen in ’t algemeen zal nooit vol geraken. Die voor het karpervissen? Soms druppelt die wel eens over ja. Maar dan ga ik een tijdje met de feeder wat voorn en brasem vangen. Tot ik na een paar dagen of weken weer de drang naar de karper voel opborrelen, en dan ben ik weer vertrokken. Al stoor ik mij de laatste jaren soms wel in de jonge gastjes die nog nooit een vaste stok in de hand hebben gehad, en dan ineens beslissen om karpervisser te worden, en het u aan ’t water of op fora eens allemaal komen uitleggen hoe het moet. Maar ja, da’s de nieuwe jeugd zeker? Al zijn er ook oudere mensen die een stukje kunnen aflullen naast mijn tent of plu’tje zene. Ik ben een sociaal iemand, maar wordt soms ook graag met rust gelaten als ik aan ’t vissen ben. Als er iemand langs komt die niet hoog van de toren blaast en zeker niet direct een fotoalbum boven tovert, dan kan die van mij altijd een potje koffie of een pintje krijgen. Maar dan ook geen uren blijven zitten natuurlijk hé, tenzij ik iemand goed ken. Ik wil ook kunnen genieten van het alleen zijn. “Enjoy the Silence” zong Depeche Mode ooit…



12: Heb je een voorbeeld binnen de karpervisserij, iemand waar je naar opkijkt, bewondert of met wie eens zou willen samenvissen?

Opkijken naar iemand, of iemand bewonderen doe ik niet. Daarvoor vis ik zelf al te lang denk ik. Maar er zijn wel een paar mensen waarvoor ik mijn hoedje af doe voor hun resultaten. Phil Cottenier in de eerste plaats. Mensen wat heeft die allemaal al bijeen gevangen? Nie gewoon! En toch blijft hij ne gewone mens, die met zijn voetjes op de grond blijft en nooit het groot woord zal voeren. Respect daarvoor. Alijn ook. Da’s klasse hé. Maar er zijn ook minder bekende gasten (waaronder een paar kameraden) waar ik heel veel respect voor heb. Maar die hou ik voor mezelf, want ik wil niemand tekort doen. En natuurlijk zijn er wel een paar mensen waarmee ik eens zou willen samen vissen. Bovenaan mijn lijstje staat Terry Hearn. Die is zo bezeten door het vissen (niet alleen op karper trouwens) dat ik wel eens een dagske met hem aan het water zou willen zitten. Gewoon om te zien hoe hij alles aanpakt. De (grote) vissen die hij al bijeen gevangen heeft in Engeland, dat kunt ge u echt niet voor mogelijk houden. En telkens op zijn gekende eigenzinnige manier. Ook met Ken Townley (Nutrabaits) en Jim Shelley (Nashbaits) zou ik wel eens willen samen vissen. Met beiden heb ik al een paar jaar goede contacten. En vroeg of laat komt het er wel eens van. Ken is vooral een aasmaniak van de oude stempel, terwijl Jim het voorbeeld is van de moderne “hardcore fishing-robot” zoals ik hem altijd noem. Maar het contrast tussen die 2 stijlen zou ik wel eens willen aanzien met mijn eigen ogen.

13: Hoe combineer je het karpervissen met de rest van je leven? Vriendin, gezin, werk, andere bezigheden,…! Hoeveel uur per week/maand kruipt hier in en hoe staan je naasten hier tegenover?

Ik geef eerlijk toe dat ik maar een bepaalde periode van het jaar er stevig tegenaan ga. In het voorjaar van eind februari tot eind mei, en najaar van half september tot eind november ben ik soms een nacht of 3 per week aan het water te vinden. Met momenten zelfs meer! In die 2 periodes geef ik echt alles. Na ’t werk recht naar het water, vissen tot 6u ’s morgens en om half 8 terug op ’t werk, zo van die zaken. Ook ’s nachts voeren hoort daar bij. Ik wil dan zeker zijn dat ik voor mezelf voer, en niet voor een ander. Al zal ik nooit voeren als er iemand anders aan het water zit, tenzij het een groot water is natuurlijk. Vero (mijn vriendin) weet al jaren dat vissen mijn passie is, en dat er bepaalde momenten zijn dat ze mij weinig ziet (we wonen niet samen). Maar ze heeft er geen probleem mee. In de zomer en winter maak ik die eenzame periodes voor haar dan wel goed. Op het werk wordt er ook meegeleefd met mijn hobby. Mijn collega en zelfs mijn baas sms’en soms of ik al iets gevangen heb. Echt wel plezant. Mijn zoontje Niek is dit jaar ook de eerste keren mee geweest. Maar hij is liever actief bezig met een vast stokske, dus karperen zal nog niet direct iets voor hem zijn denk ik. Van mij moet hij helemaal niks tegen zijn goesting doen. Maar wie weet ooit…

14: Heb je een abonnement of koop jij een karper magazine (binnen/buitenland)? Zo ja welk?

Ik ben sinds december (terug) lid van het VBK, dus ik krijg 4 keer per jaar het VBK-magazine. Verder heb ik geen abonnementen. Maar ik ga regelmatig in den IMS op De Meir in Antwerpen wat engelse magazines halen. Carpworld is daar altijd bij, en dan wissel ik al eens af tussen Advanced Carp Fishing, Total Carp en een paar andere. Nederlandstalige magazines koop ik maar zelden meer. Ik heb wel de eerste 25 uitgaven van Karperwereld, en de eerste 10 of 12 van Karper, maar ben daarmee gestopt. Sorry dat ik het zeg, maar ik vind die magazines niet interessant genoeg. Dit voorjaar stond ook ik voor het eerst in een engels visweekblad (Angling Times), en dat was wel iets speciaals. En daar gaat nog een vervolg op komen in de toekomst…



15: Aan wie zou jij de pen willen doorgeven en waarom?

Ik zou het klavier graag doorgeven aan de Jerry (1974). Die is hier altijd heel actief, en heeft telkens iets deftigs te zeggen. Plus ik wil meer te weten komen over de kanalen. Haha!
Cheers gasten!